صفحه اصلي
معرفي دايره المعارف
كوههاي ايران
گزارش برنامه ها
آرشيو عكس
عكس ماه
اخبار
گروه هاي كوهنوردي
پيش بيني وضع هوا
لينك هاي جالب

فرود با اسکي از دماوند


25 ارديبهشت 1381 زبانه ابرهايي كه از طرف درياي خزر به طرف پلور كشيده شده بود كم كم رشد مي كرد و ارتفاع مي گرفت . در ارتفاع 4800 متري مسير جنوبي دماوند (5671 متر) زير سنگي كه سقف كوتاهي داشت و ما دور آن را سنگ چين كرده بوديم تا مانعي در برابر باد باشد ، بدون چادر و كيسه خواب با كت پر در كيسه هاي بيواك خود با سرما هم آغوش بوديم .
26 ارديبهشت 1381 ـ صبح هواي قله نيز بسته شد . عضلات چوب شده بودند . از لانه مان بيرون خزيديم و به راه افتاديم . قبل از قله برف شروع به بارش كرد و هواي نامساعد عمق و ميدان ديد را مختل و تشخيص مسير و دره ها را غير ممكن كرده بود .
از قله با استفاده از قطب نما به طرف شرق حركت كرديم اما به دليل نبود نقاط مبدأ و مقصد و نديدن عوارض طبيعي نمي توانستيم جهت حركت خود را قطعي تلقي كنيم .
بالاي بام برفي بوديم . با كلنگ سكويي درست كرديم و من پس از پوشيدن لباس ، پوست اسكي ها را جدا كرده و فيكس ها را قفل كردم . خوشبختانه با وجود هواي خراب از باد و بوران شديد خبري نبود . براي چند لحظه ديد بهتر شد و ما موقعيت خود را شناسايي كرديم . حدود يك ساعت منتظر بدست آوردن حداقل ديد و اسكي شديم . هر دو يخ كرده بوديم و صبر بيشتر در آن شرايط و ارتفاع عاقلانه نبود .
كلاه كاسكت را سرم گذاشتم . كرامپون ها را در آورده و اسكي هايم را به پايم بستم . با ديدن چند نشانه از يكي از دهليز هايي كه مي شناختم سرازير شدم . در ابتدا برف مثل سنگ سفت و سخت و مواج ( پله پله ) بود و ديدي وجود نداشت ، حتي نمي توانستم سرعتم را تشخيص دهم . تمام تلاشم اين بود كه با حداقل سرعت حركت كنم و ضمن حفظ تعادل زمين نخورم . پس از نيم ساعت جنس برف و ديد ، زمان لذت بردن از اسكي در محيطي بكر و دست نخورده آغاز شده بود . در ارتفاع حدود 4000 متر برف سنگين و آبدار شد اما مانعي براي احساس طراوت و آزاديم نبود . هر از چندي صبر مي كردم تا دوستم كه بدون اسكي و فقط براي پشتيباني همراهم آمده بود نزديك شود و از ديد هم خارج نشويم . شيب ها متغير و عالي بود .
در انتهاي برف حدود 3000 متر اختلاف ارتفاع را اسكي كرده بودم . هر چند كوهستان در ابتدا با ما خيلي مهربان نبود ولي اين روز در مجموع حسي را به من منتقل كرد كه هر گاه به يادش مي افتم شاد مي شوم و با يادآوري اين خاطره ذهنم ، جسمم را آماده پذيرش سختي هاي يك صعود جديد مي كند .

تصوير از فرشاد خليلي

استاندارد CSS