قله موستاک آتا (7546 متر) در سال 1385 توسط هیچ تیم ایرانی صعود نشد

در ساعت 20 روز 27/5/85 تیم شرکت کوهنوردی آذر کوه متشکل از 1- مسعود آقابالائی مدیر شرکت آذر کوه و سرپرست تیم(تبریز) 2- مرتضی مقیمی اسکویی (تبریز) 3- محسن نوری (تهران) 4- محمد رضا احسانی (همدان) 5- نسرین نعمتی(ملایر) 6- نسیم ویشلقی(تهران) (سه نفر اخیر با هزینه دانشگاه آزاد در این برنامه شرکت کردند) وارد کمپ اصلی (4200 متر) موستاک آتا شدیم كه این تاریخ برای صعود این قله بسیار دیر می باشد. متأسفانه تیم ما 5 روز مانده به شهریور وارد کمپ اصلی شد در شرایطی که تیم های بسیاری در حال ترک منطقه بودند. در تاریخ 9/6 که تیم ما به لحاظ سرمای زیاد بدون نتیجه منطقه را ترک کرد ، فقط تیم همدان و یک تیم دو نفره اسکی باز کرواسی در منطقه بودند . از چند روز قبل، آبهای جاری منطقه یخ زده بود. تیم همدان هم بعد از برقراری کمپ دو، چند روز بعد از این تاریخ منطقه را ترک کرد.
به هر حال چون دیر وارد منطقه شدیم ، از روز بعد شروع به بارگذاری نمودیم و تا روز 29/5 جمعا" حدود 200 کیلو بار به کمپ یک انتقال دادیم. روز 30/5 تیم همدان شامل 11آقا و 5 خانم در حالیکه آقای رئوفی رئیس هیئت کوهنوردی آن استان آنها را همراهی می کرد وارد کمپ اصلی موستاک آتا شدند. آنها هم از روز بعد قصد بارگذاری در کمپ های بالا را دارند.
تیم ما در تاریخ 3/6 کمپ سه(6800 متر) را برپا کرد. به لحاظ عدم هم هوایی کافی ، آقای اسکویی تا نیمه راه کمپ 2 به 3 آمد و خانم ویشلقی در کمپ دو ماند. من هم پس از آن به لحاظ هم هوایی بهتر و رفع سردرد تصمیم گرفتم به کمپ اصلی باز گردم. در این بازگشت آقای مسعود آقابالائی و خانم ویشلقی با من همراه شدند.
در تاریخ 4/6 آقایان اسکویی ، احسانی و خانم نعمتی به قصد صعود در کمپ سه مستقر شدند. از کمپ یک به بعد یک تیم 7 نفره اسکی باز فرانسوی همزمان با ما در کمپهای بالا ، اقدام به هم هوایی و برقراری کمپهای خود می نمودند.
امروز قرار است تیم کمپ سه بطرف قله حرکت کند. در ساعت 10 صبح مورخ 5/6/85 آقابالائی با احسانی با بی سیم صحبت می کنند. احسانی می گوید هوا بسیار سرد است و ما هنوز در کیسه خواب هستیم. در ساعت 12 احسانی می گوید ما ساعت 11:30 حرکت کردیم و الان بالای کمپ سه هستیم. هوا بسیار سرد ، حجم برف زیاد و حرکت به کندی صورت می گیرد. در تماس سـاعت 14 احسـانی می گـوید ، ما تقریبا" 7000 متر را رد کرده ایم، هوا گرفته و بسیار سرد است برف کوبی بسیار مشکل است. ممکن است بچه ها سرما زده شوند. ممکن است برگردیم بچه ها عقب هستند. نیم ساعت دیگر تماس بگیرید تا آنها برسند و پس از هماهنگی نتیجه را به شما خواهیم گفت. ساعت 14:30 احسانی به آقا بالائی پشت بی سیم چنین می گوید : اگر شما حکم صعود قله فرعی موستاک آتا را برای ما می گیرید ، ما بر می گردیم . سپس آقای اسکویی نیز به زبان آذری همین مطالب را به آقابالائی می گوید. آقای آقابالائی جهت حفظ سلامتی آنها جواب مثبت می دهد و احسانی می گوید ما برمی گردیم. پس از پایان مکالمه آقای آقابالائی می گوید این قله ، قله فرعی ندارد و هیچ تشکیلاتی چنن ادعائی را قبول نمی کند. من صرفا" برای سلامتی آنها جواب مثبت دادم و نمی توانم با گفتن چنین دروغی با آبروی خودم بازی کنم. در همین زمان تیم اسکی باز فرانسوی در همان ارتفاع شاهد بازگشت تیم 3 نفره ایرانی بود و در گفتگويی که بعدا" با ما و سرپرست تیم همدان نمودند ، اذعان داشتند که تیم آنها و تیم ایران هر دو از ارتفاع تقریبی 7100 متر بازگشتند.
آقای اسکویی که جزء آن سه نفر بود در تاریخ 17/6 در مورد روز حرکت بطرف قله (5/6) چنین برایم تعریف کرد: تقریبا" ساعت 11:30 از کمپ سه بطرف بالا حرکت کردیم. پس از مدتی  برف کوبی در شرایطی که برف تا کمر میرسید و بسیار سرد بود، احسانی به من گفت: خسته شده ام تو برو جلو برف کوبی کن. من مدتی برف کوبی کردم بسیار سرد بود و در پاهایم احساس سرما می کردم، خسته شده بودم . احسانی به من گفت : چرا یواش میروی، تندتر برو. به او گفتم: تندتر از این نمی توانم بروم. اگر شما تندتر میروی ، برو جلو سپس احسانی جلو رفت، خسته شده بودیم ، سرما بیداد می کرد. من و نعمتی عقب مانده بودیم وقتی به احسانی رسیدیم با یکدیگر صحبت کردیم و تصمیم به بازگشت گرفتیم. سپس با آقابالائی با بی سیم صحبت کردیم، قرار شد ایشان برای ما حکم صعود قله فرعی را بگیرد. من و نعمتی بطرف کمپ سه راه افتادیم. احسانی گفت من میروم قله و از ما جدا شد. پس از مدتی از پشت ، سر و صدايی شنیدیم، برگشتیم ، دیدیم احسانی می آید. وقتی به ما رسید ، گفت : خیلی سرد است، گویا پاهایم را سرما زده است ، ترجیح دادم برگردم. سپس گفت من تا ارتفاع 7040 متر رفتم و شما تا ارتفاع 7010 متر. سپس هر سه بطرف پائین حرکت کردیم، تیم اسکی باز فرانسوی هم از همان ارتفاع برگشتند.
از آنجائیکه آنها موفق به صعود نشده بودند وسایل زیر را در کمپ سه جا گذاشتند تا در تلاش بعدی دوباره کوله کشی نکنند. دو تخته چادر ، کیسه خواب ، زیرانداز، دو جفت گرامپون، یک جفت بی سیم موتورولا، دوربین عکاسی ، دوربین فیلمبرداری ، جی – پی – اس ، باطری اضافه بی سیم، چراغ خوارک پزی ، و . . . (البته چهار روز بعد این وسایل به کمپ اصلی منتقل شد) در تماس ساعت 12 روز بعد 6/6/85 آقابالائی از احسانی می پرسد چه موقع بطرف کمپ اصلی حرکت می کنند. احسانی می گوید: ما به کمپ اصلی نمی آئیم، چون اینکـار غیر از خستـه کردن خودمـان فایده دیگری ندارد. ما در همین جا استراحت می کنیم. تا پس از مناسب شدن شرایطمان بطرف کمپ سه و قله حرکت کنیم و . . . تماس ساعت 14 برقرار نمی شود . در تماس ساعت 16 احسانی می گوید که ما به طرف کمپ اصلی بر می گردیم.
چون احسانی و نعمتی گرامپون های خود را برای تلاش مجدد در کمپ سه جا گذاشته بودند و بدون گرامپون حرکت می کردند، ناگهان احسانی در بالای کمپ یک بدرون شکافی سقوط می کند که کوله پشتی اش او را نگه می دارد. وقتی به کمپ اصلی می رسند احسانی و نعمتی طوری وانمود می کنند که قله را صعود کرده اند.
از عدم تماس آنها در بین ساعت 12 الی 16 اینطور استنباط می شود که آنها در حال هماهنگی و تبانی کردن بودند تا به نوعی تلاششان را مثبت جلوه دهند. در صورتیکه تمام مکالمات آنها، اظهارات آقای اسکویی (نفر سومی که همراه آنها بود) در خصوص اتفاقاتی که در بالای کمپ سه رخ داد ، اظهارات اسکی بازان فرانسوی ، همگی نشانگر عدم صعود آنها به قله است . با توجه به اینکه در تاریخ 31/5/85 دواسکی باز چک و لهستان ساعت 7 صبح از کمپ سه حرکت و ساعت 12:30 به قله می رسند یعنی در عرض 5/5 ساعت حال این سه نفر دوستان عزیر که ساعت 11:30 حرکت و ساعت 14:30 بازگشته اند چگونه در عرض 3 ساعت به قله رسیده اند.
متأسفانه آنها از منطقه بوسیله اس – ام – اس به تربیت بدنی دانشگاه (این مرکز دانش و اندیشه) گزارش صعود کذب می دهند و در آنجا هم متأسفانه خبر را به ایرنا گزارش می کنند.
هیچ شکی نیست وقتی ما برای هدفی تلاش می کنیم از آن لذت می بریم و برای آن اهمیت قائل هستیم ولی اگر این تلاش با نیرنگ همراه شود دیگر ارزش خود را از دست می دهد. لذا جامعه کوهنوردی موظف است با اینگونه حرکات دروغین به شدت برخورد کند و اجازه ندهد اینگونه افراد فرهنگ دروغ پراکنی را رشد دهند. البته تعداد این افراد کم است ولی باید با همین تعداد هم به مقابله پرداخت. معلوم نیست در برنامه دیگر این افراد چه دروغی را تحویل جـامعه خواهند داد . البته بی شمـار هستند کوهنوردانی که بسیـار زیبا کوهنودی می کنند و اگر به هدفشان هم نرسند از تلاششان راضی هستند و با کمال شجاعت و جوانمردی و صداقت ، اعلام می دارند که ما از فلان ارتفاع برگشتیم اینگونه افراد صرفا" بخاطر دیپلم صعود تلاش نمی کنند. آنها تلاش می کنند تا از تلاششان بسیار چیزها بیاموزند تا به دیگران انتقال دهند ، درس زندگی ، درس اخلاق ، درس راستگوئی و حقیقت گویی .